Terug |
7 mei 2021
Het is stil in huize Balingshoek.
6 mei 2021
Het proesten en de waterige oogjes
van Silme zijn zo goed als over en de verhuizing gaat door. Ik heb hun
koffertjes al ingepakt en de kittens zijn er helemaal klaar voor. Ik heb de
kittens vandaag voor de laatste keer gewogen en ook voor de laatste keer het
laatste nieuws van de kittens op de website gezet. Morgen
gaan ze beginnen aan de rest van hun leven. Dit wordt natuurlijk weer een
hele stressvolle dag voor de kleintjes. Weg uit hun vertrouwde omgeving,
geen moeder, broertjes en zusjes meer in de buurt, allemaal vreemden
luchtjes, kortom vreselijk en ze snappen er niets van. Aan de andere kant,
weet ik dat zoiets altijd maar één of twee dagen duurt en dan zijn ze alweer
helemaal gewend. Ik ga morgenochtend eerst Stapper naar Richard brengen,
daarna laat ik Silme en Silima achter bij Son in Harlingen om tenslotte
Sindar af te leveren bij Rowena en Mark in Drachten. Omdat het een hele
lange autorit wordt, vooral voor Sindar, heb ik besloten om morgen een bench
op de achterbank te zetten, zodat er ook een bakje water en een kattenbakje
beschikbaar is voor de kittens Ik weet vanuit de verschillende berichtjes
dat iedereen uitkijkt naar de komst van hun nieuwe huisgenoot en dat is
altijd heel fijn. Al is dit voor de 18de keer dat er kittens gaan verhuizen
uit Balingshoek, het went nooit en ik zal ze verschrikkelijk gaan missen.
4
mei 2021
Het zijn 4 kanjers. De dierenarts heeft de kittens gisteren gecheckt en
goedbevonden. Silme krijgt nog een paar dagen wat oogdruppeltjes en alle
kittens hebben hun 2de inenting gehad. Ze gaven geen krimp, maar dat had ik
ook niet verwacht. Daarna kon het 4tal thuis weer de beest uithangen, want
dat kunnen ze goed.
2 mei 2021
Wat gaat de tijd toch snel.
Vandaag zijn de kittens alweer 12 weken oud. Vandaag hun laatste
wormenkuurtje in Balingshoek en morgen naar de dierenarts voor de 2de
enting. Ik zal Judith morgen vragen om even goed naar Silme te kijken. Ze is
een beetje verkouden. Ze heeft er geen last van, want ze speelt en eet net
zo fanatiek als anders, maar ze is wat aan het proesten en dat is natuurlijk
niet de bedoeling. Tenslotte gaan ze vrijdag verhuizen en dan moet alles
tiptop in
orde zijn.
28
april 2021
Het was gisteren een beetje vervelende
Koningsdag. Normaal gesproken ga ik altijd een dagje op het station van
Arnhem werken omdat het dan onwijs druk is, maar dat was dit jaar niet
nodig. Er zit bijna geen mens in de trein tegenwoordig, dus ook niet op
Koningsdag. Wat de dag ook niet zo leuk maakte, was dat ik Ruby van
Balingshoek naar Blerick heb gebracht. Petra zorgt al voor Moira, Toivi en
Liv van Balingshoek en was helemaal verliefd op broer Ruby uit nestje 17. Ik
heb de avond ervoor eerst nog een mooie foto van Ruby gemaakt (die Noak gaat
heten) samen met de kleine Sindar. Ik ga hem toch wel erg missen denk ik.
Gelukkig woont broer Sjakie nog wel in Balingshoek. Met de kittens gaat het
onveranderlijk goed. De tijd is nu wel aangebroken van alles de laatste
keer. Vanmorgen heb ik voor de laatste keer kittenbrokjes van Hill's besteld
bij Zooplus. Die vinden ze namelijk onwijs lekker en ik moet natuurlijk wel
zorgen dat ze nog een weekje doorgroeien. Stapper woog zojuist trouwens al
over de 1800 gram (alle kittens zijn gegroeid ten opzichte van zondag), dus
dat gaat prima. Maandagmiddag krijgen de kittens hun 2de enting en dan wordt
het alweer bijna tijd om hun koffertjes in te pakken. Ik moet er nog even
niet aan denken. Silke zo te zien ook niet. De melkbar staat nog steeds
wagenwijd open.
25
april 2021
Op deze 11de verweekdag van de kittens
moesten ze natuurlijk weer even op de weegschaal. Tot mijn schrik zag ik dat
Silme iets was afgevallen t.o.v. vorige week. Heel raar want ze eet het
meeste van allemaal. Misschien is de weegschaal stuk. Ik zal het straks
nog eens nawegen. Het is voor de kittens gelukkig een wormenpastaloze
zondag. Misschien volgende week nog een keertje, dan staan ze al weer één
dag voor hun 2de enting en moet ik alweer aan het idee wennen dat ze gaan
verhuizen (snik, snik). Gelukkig weet ik zeker dat ze het allemaal fijn gaan
krijgen, dus daar troost ik me maar mee. Dinsdag gaat Ruby verhuizen naar
Petra in Blerick en het is fijn te zien dat hij ook nog even lekker speelt
met de kleintjes. Omdat de kleintjes niet meer zo heel klein zijn, laat ik
het maar begaan. Ruby en Sjakie doen natuurlijk een beetje te wild, maar de
kittens kunnen inmiddels wel tegen een stootje.
23
april 2021
Ruby, de rode kater uit het vorige
nestje, gaat bij zijn broer (Toivi) en zus (Liv) wonen. Ruby en Sjakie wonen
hier nog steeds door de afschuwelijke ringwormbesmetting van 3 jaar geleden.
Het is zo fijn dat het huidige nestje zonder dit soort problemen opgroeit.
Het is nu zoveel leuker. De kittens zijn een groot deel van de dag met
elkaar aan het spelen. Ik ben blij dat in hun nieuwe huis ook al katten
wonen. Stapper en Sindar kunnen dan lekker blijven spelen. Dat is zo leuk om
naar te kijken. Ik kan de TV daardoor net zo goed de deur uitdoen. De
kittens zijn trouwens dol op de zakjes kattenvoer van Gourmet. Ik koop deze
altijd bij de DM drogist in Duitsland. Daar kost zo'n pakje met 4 zakjes €
1,55 terwijl ik daar bij AH € 2,60 voor moet betalen. Al het kattenvoer is
in Duitsland trouwens veel goedkoper, maar tegenwoordig moet je een
negatieve Coronatest bij je hebben om de grens over te gaan. Zo'n sneltest
kost ongeveer 10 euro. dus dan moet ik wel heel veel kattenvoer kopen om het
de moeite waard te maken. Ik hoop maar dat het snel allemaal weer over gaat.
Ik koop trouwens dozen kattengrit bij de Aldi in Emmerich. Perfect spul en
slechts €2,75 voor 6 liter.
21
april 2021
Ik ben vrij vandaag i.v.m. enkele privé
afspraken en heb dus lekker de tijd om weer een wat in dit logboekje te
schrijven. Op 3 mei as. heb ik afgesproken bij de dierenarts om de kittens voor
de 2de keer in te laten enten. Als ze daar niet beroerd van worden en dat
denk ik niet, want dat is nog nooit gebeurd, dan gaan de kittens op 7 mei
verhuizen. Ik moet er nog even niet aan denken, want ik geniet nog zo van
dit nestje, maar dan zijn ze alweer 13 weken en dan wordt het tijd voor hun
definitieve mandje. Vanmorgen lukte het Silima om door het raam naar de
buitenren te gaan en prompt door het gaas de achtertuin in te schieten. Ik
was erop bedacht, dus ik had haar snel weer te pakken, maar naar buiten
kunnen ze dus nog niet. Ze moeten nog iets groter worden, zodat ze niet meer
door het gaas passen. Ik denk dat Stapper daar al niet meer doorkan, want
die is duidelijk al wat groter. Ik denk dat Silme de grootste knuffelkont
wordt, dat wordt dus genieten voor Son. Dat heeft ze beslist van haar
moeder, want die heeft het knuffelen zo ongeveer uitgevonden. Uiteindelijk
weet je dat natuurlijk pas als ze volwassen zijn, want nu zijn het
natuurlijk nog peutertjes. Ze zijn trouwens allemaal heel vriendelijk, maar
dat hoort natuurlijk ook bij de Noorse boskat. Ik heb de foto van de drie
poesjes in de krabpaal van 16 april naar mijn oom Jan gestuurd. Hij gaat
proberen om er een schilderij van te maken. Dat zal hem vast wel lukken want
hij heeft al een paar keer eerder prachtige schilderijen van een foto
gemaakt. In mijn woonkamer hangt Arwen in olieverf en Silke met haar
halfzusje Luna (die er niet meer is) in pastel krijt. Ik hoop dat dit een
schilderij in acryl wordt, maar dat is nog even afwachten. Hier moeten we het met foto's doen.
18 april 2021
Vandaag zijn de kittens 10 weken oud en
er staat weer een weegbeurt en een wormenkuurtje op het programma. De
kittens gaan werkelijk als een speer. Ze eten als bootwerkers, rennen als
olifanten en ik geniet mateloos. Gistermorgen hebben Rowena en Mark kitten
Sindar nog een bezoekje gebracht en die zijn net zo enthousiast als ik.
Gisterenmiddag ben ik even bij de Action geweest. Winkelen ging op
afspraak, maar ik heb weer een leuk kittenspeeltje gescoord. Ik heb alle
nieuwe kitteneigenaren gevraagd of het uitkomt als ik op 7 mei de kittens
kom brengen en dat lijkt te lukken. Nu nog een afspraak bij de dierenarts
voor de 2de enting. ergens op de eerste dagen van mei en dan hopen dat geen
van de kittens daar last van krijgt. Ik vermoed van niet, want bij de 1ste
enting heb ik ook niets gemerkt. Het zijn echte bikkels. Stapper is
ondertussen boven de 1600 gram en Sindar volgt op blokafstand. De beide
torties zijn respectievelijk 1250 en 1260 gram, dus die doen het ook
geweldig. Silme heeft haar zusje bijna ingehaald. Silima lijkt met haar
lange vacht de grootste van het nest, maar dat is ze dus helemaal niet. Het
is in elk geval weer een heerlijk stel. Vooral als Max Verstappen de GP van
Italië wint.
16 april 2021
Er gebeurt niet veel bijzonders in
Balingshoek. De kittens lopen inmiddels permanent tussen de andere ooms en
tantes. Eten enkele keren per dag hun zakjes of blikjes kittenvlees en
proberen zo vaak mogelijk de brokjes van de ooms en tantes te eten.
Kittenbrokjes zijn ze niet zo dol op, als moet ik die ook regelmatig
bijvullen, maar dat kan ook komen omdat Silke ze wel lekker vindt. De
kittenbrokjes staan in een afgesloten box met een ingang waar alleen kittens
(en Silke) doorheen kunnen. Daarmee voorkom ik dat Kari er ook bij kan.
Afgelopen week was trouwens de bloedsuiker van Kari weer torenhoog (24). Ze
voelde zich blijkbaar goed ziek daarvan, want ze heeft een hele dag niet
gegeten. Judith adviseerde mij om een nieuw flesje insuline te gebruiken en
dat hielp. Ik heb later onderzocht hoe dat zit met de insuline en op het
flesje staat: Na opening 4 weken houdbaar. Er zit 3 ml. in zo Insulineflesje
en het was nog lang niet leeg, maar al wel in gebruik vanaf januari. Ik heb
het dus snel weggegooid. Ik zal de apotheek vragen of er ook kleinere
verpakkingen zijn van deze humane insuline, want dit is wel heel zonde om
zoveel weg te gooien. Dit was eigenlijk het enige spannende deze week. De
kittens doen het in elk gaval heel goed. Ze hebben helemaal geen last gehad
van de 1ste enting en van het plaatsen van de chip en het is weer gelukt om
ze mooi op de foto te krijgen. Zo zen ze er nu uit:
Ik heb dit nog niet opgeschreven of de stambomen vallen door de brievenbus. Joepie, dat ziet er allemaal mooi uit.
11
april 2021
Het is vandaag een hele gewone zondag. Er
staat voor de kittens niets anders op het programma dan de wekelijkse
weegbeurt. Stapper is inmiddels al 1440 gram en dat is best veel voor een kitten van 9
weken oud. Ik had hem Bulletje moeten noemen. Onverwacht kregen de kittens
bezoek van Gerrit en Marga van Cattery Fulco uit Friesland. Silima vond het
een beetje griezelig en vloog weg toen ze een grote hand naar zich zag
toekomen. Gelukkig trok ze later wel weer een beetje bij. Kari is dan toch
een stuk minder eng. De kittens hebben in elk geval weer gewoon gegeten, al
blijft moedermelk toch nog steeds het allerlekkerst.
9
april 2021
Vandaag is het de dag van de eerste
enting en de chip. Ik heb vanmorgen om 8.45 uur alle kittens in een grote
transportkoffer gezet. Dat was nog wel even spannend want ik kon Silima
nergens vinden. Na 10 minuten zoeken keek ik onder de tafel en ja hoor, daar
was ze. Nu kon ik met alle kittens naar de dierenarts. Judith heeft ze
allemaal gecheckt. De gebitjes waren goed, de hartjes klopten allemaal
zonder ruisje, kortom, alles was perfect in orde. Daarna begon het geprik.
Eerst allemaal zo'n nare chip en vervolgens de eerste enting tegen
kattenziekte en niesziekte. Ze gaven geen kik, wat een stoere kittens.
Daarna begon de administratie. Omdat ik voor de kittens van Balingshoek
een Europees paspoort wil, moet er heel veel worden ingevuld. Ik had
de gegevens van de kittens al eerder naar de dierenarts gestuurd, dus dat
was al ingevuld, maar nu moest het chipnummer en het stickertje van de
enting in het boekje en natuurlijk het resultaat van de APK keuring. Na een
half uurtje was het allemaal klaar. Nu ga ik nog even de chipnummers
doorgeven aan Felikat, dan kunnen ze dit ook op de stamboom opnemen.
Natuurlijk was er ook weer een forse rekening, maar daar was ik wel op
voorbereid. Als ik over ruim 3 weken voor de tweede enting naar de
dierenarts ga, zal de rekening een stuk minder zijn. Gelukkig is één chip
voldoende. Zo ging het er in elk geval aan toe:
7
april 2021
Er is eigenlijk weinig nieuws, behalve
dat ik weer wat leuke foto's heb gemaakt, die ik graag wil delen met
iedereen. De dag van de eerste enting komt steeds dichterbij. Ik realiseer
me eigenlijk nu pas, dat de enting eigenlijk een paar dagen te vroeg is
gepland. Dit hoort normaliter in de week dat de kittens 9 weken oud zijn en
dat worden ze komende zondag pas. Ik moet vrijdagmorgen om 9.15 uur bij de
dierenarts zijn dus ze zijn nu nog maar 8 weken oud. Enfin, die 3 dagen
zullen wel niet zoveel verschil maken. Alle kittens eten nu verschillende
zakjes kittenvlees. Silima eet het ook, hoewel ze liever brokjes eet. Nou,
ze krijgen het allebei. Het is trouwens opvallend dat Sindar steeds met
Stapper aan het spelen is en Silme steeds met Silima. Vooral dat laatste is
erg leuk, omdat de 2 zusjes bij elkaar blijven. Son kan straks haar lol op.
Vooral Silme is een avonturierster, dus dat belooft nog wat.
4
april 2021
Het is 1ste Paasdag en de kittens zijn
vandaag 8 weken. Dat betekent dat ze vandaag hun 3de wormenkuurtje hebben
gekregen. Omdat ze inmiddels wat zwaarder zijn, is het wat makkelijker
uitrekenen. 0.5 ml Vitaminthe per kilo lichaamsgewicht en ze zijn allemaal
rond een kilo (Stapper zelfs al 1200 gram). Omdat ik een grote tube
wormenpasta heb gekocht, moet ik wel een klein doseerspuitje gebruiken, maar
het is lang niet meer zo moeilijk als bij de eerste keer. De kleintjes hebben
de stokjes van de Aldi uit Duitsland ontdekt en vooral de vissmaakjes zijn
in trek. Ze smullen er volop van. Wel kleine stukjes natuurlijk want anders
valt het op de grond en dan zijn de andere katten er als de kippen bij
(Vooral Kari, die ze helaas niet mag hebben). Helaas sluit Duitsland na de
Pasen zijn grenzen voor Nederlanders, die geen recente Coronatest bij zich
hebben, dus de katten zullen het moeten doen met de stokjes die ik in huis
heb en dat is niet allemaal met vis. Gisteren heb ik alle gegevens
van de kittens naar de dierenarts gestuurd, zodat ze daar het Europese
Paspoort alvast kunnen invullen als ik vrijdag voor de 1ste enting en voor
de chip kom. Er moet namelijk heel veel per kitten in zo'n boekje worden
gezet en dat moet vervolgens worden gelamineerd, om te voorkomen dat er
fraude mee kan worden gepleegd. De dierenartsen zijn niet zo dol meer op
deze paspoorten, maar ja, ik wil er wel een.
1 april 2021
Vandaag heb ik de stamboomaanvraag
ingediend. Felikat heeft het er voor catteries niet gemakkelijker op
gemaakt, dus ik heb de mevrouw voor de Noorse boskatten nog even apart
gevraagd of ze wil kijken of ik het goed gedaan heb met de aanvraag. Ik ben
wel anderhalf uur bezig geweest, terwijl dit vroeger een klusje was van 10
minuten. Vrijdagmorgen om 9.15
uur heb ik een afspraak met Judith, de dierenarts en dan krijgen de kittens
hun 1ste enting, worden ze gechipt en helemaal nagekeken. Dan zijn de
kittens alweer 9 weken oud. Het gaat zo vreselijk snel. Ze gaan dan een
maandje later alweer verhuizen. Ik moet er nog even niet aan denken.
Gisteren is Petra op kraamvisite geweest. Petra zorgt o.a. voor 2 katten uit
het vorige nestje van Silke en Ollie (Robbie en Rian). Het is maar goed dat
deze kittens al hun nieuwe blikopeners hebben gevonden, anders had ze het
rode katertje vast meegenomen.
28 maart 2021
Vandaag zijn de kittens 7 weken oud
en het is een wormenkuurvrije zondag. Stapper heeft een groeispurt ingezet,
zoals een echte kater betaamd. Geen wonder trouwens, want hij is dol op eten.
Ik zie hem elke keer in de kittenbox sluipen waar de brokjes staan. Gelukkig
kan Kari daar niet in, want die lust er ook wel pap van (overal van
trouwens) maar dat is funest voor haar glucose spiegel. Het is hollen of
stilstaan bij de kleintjes. Of ze breken de boel af of ze liggen volstrekt
uitgeput voor pampus en dat kan allemaal van het ene moment op het andere.
Ze klimmen nu allemaal zelf de krabpalen in, tot aan het hoogste hangmatje.
Ze hebben duidelijk geen last van hoogtevrees. Soms valt er nog wel eens
eentje naar beneden, maar daar trekken ze zich niets van aan. Ik ga een
afspraak maken voor de eerste inenting en de chip en ga ik een
begin maken van het aanvragen van de stambomen. Felikat heeft het allemaal
geautomatiseerd maar het is er niet bepaald gemakkelijker op geworden. Enfin,
ik ga het meemaken.
26
maart 2021
Het is de hoogste tijd voor een update. Na de schrik van het ziekenhuis
bijna een week geleden is er eigenlijk niet zoveel gebeurd. Omdat Sindar
maandag toch nog een beetje aan het proesten was, ben ik voor de zekerheid
toch nog maar even met haar lang de dierenarts gegaan. Mogelijk heeft ze
onderweg naar het ziekenhuis of gedurende de opname een lichte infectie van
de luchtwegen opgelopen. Met wat Metacam en een antibioticumkuurtje ging ik
weer naar huis en Sindar gaat weer als een speer. Ze is niet meer de
grootste van het stel, maar dat haalt ze de komende weken wel weer in
Ze spelen continue, klimmen in de krabpalen, rennen door het kattenluikje en
klinken als een kudde olifanten. Kortom het gaat heel goed. Omdat het 4-tal
het vlees liet staan, maar wel graag pap oplebbert, ben ik vandaag
overgegaan tot het met een spuitje geven van een mengsel vlees en
Convalescence (ja, ik heb nog 1 zakje). Nou dat spuitje was al snel niet
meer nodig want dat smaakte naar meer. Gelukkig maar, want ik heb allerlei
soorten kittenvoer klaar staan en het zou zonde zijn als ze dat niet zouden
opeten.
21
maart 2021
Het is net of Sindar helemaal niet ziek is geweest. Ze rent weer als een dolle
door de kamer. Vandaag zijn de kittens trouwens 6 weken oud en dat betekent:
Joepie, wormenkuurtje. Ze vinden het trouwens helemaal niet zo erg, die
vieze pasta in hun bekkies. Dat heb ik wel anders meegemaakt. Het
kattenluikje van de woonkamer naar de gang is trouwens ook niet meer veilig.
Het gaat open met een magneetje, dus ze nemen een aanloopje en floeps, weg
zijn ze. Gistermorgen is Richard nog een keertje komen kijken bij Stapper, het
rode katertje. Stapper is op dit moment met stip de zwaarste van het viertal.
Ik ben benieuwd wat dat wordt als hij helemaal uitgegroeid is.
20
maart 2021
Silme heeft gelukkig wel door hoe een
hangmat werkt. Kater Sjakie gaat er altijd onder liggen. Zouden vrouwen dan
toch wat slimmer zijn? Inmiddels is de stofzuigertraining in volle gang en
begint zelfs al zijn vruchten af te werpen. Geen van de kittens is meer bang
voor het geluid van de stofzuiger. Stapper wil zelf met de stofzuigermond
spelen. Dat lijkt mij dan weer niet zo'n goed idee, maar ze zullen er in de
toekomst tenminste niet bang voor zijn.
Gisterenavond kreeg ik de schrik van mijn hart. Om 19.00 uur kwam mijn zusje op kraamvisite en toen dartelen alle kittens vrolijk rond, maar om 22.00 uur was plotseling Sindar doodziek. Ze kwijlde vreselijk, kon bijna niet meer op haar pootjes staan en was volkomen apathisch. Ik heb onmiddellijk het noodnummer van de dierenarts gebeld en die zei: Ik heb over 10 minuten einde dienst en ik zit in Vorden (Hoofdvestiging van de Graafschap Dierenartsen). Je kunt beter naar het dierenziekenhuis in Arnhem gaan. Deze wist ik wel te vinden, want dat is hier vlakbij. Onmiddellijk Sindar in een transportmandje gedaan en als een speer naar deze kliniek. Daar kreeg ik op mijn kop, omdat ze niet wisten dat ik kwam, maar ze hebben Sindar wel onmiddellijk onderzocht. Niets te vinden natuurlijk. De temperatuur was goed, suikergehalte was goed, ze reageerde goed op reflexen en haar buikje voelde goed. De dierenarts zag wel dat ze heel ziek was en ze hebben haar dus opgenomen. Ik ging zonder Sindar weer naar huis. Gelukkig belde de dierenarts vanmorgen om 8 uur al dat ze weer was opgeknapt. Ze hadden niets kunnen vinden, maar een injectie tegen de misselijkheid gegeven en een infuus met vocht. Ik heb haar onmiddellijk weer opgehaald. Wat was ik opgelucht.
16
maart 2021
Omdat ik steeds bleef twijfelen wat nou
precies de kleur van Silme was, heb ik een goede kennis (Petry) gevraagd of
zij ook eens wilde kijken. Petry is zondagmiddag langs gekomen en ja hoor, zoals ik al dacht toch zilver en geen
wit. Ik weet niet of Son dat leuk vindt, maar ik in elk geval wel.
Gisteravond heb ik de kittens samen met Silke in de bench opgesloten, want
los door de kamer lopen zonder toezicht, dat lijkt me nog niet zo'n goed
plan. Vandaag ben ik de dag begonnen met insuline voor Kari en een bakje pap
voor de kleintjes. Heerlijk vinden ze het en als er iets overblijft, dan
ontfermt Silke zich hierover, want die spuugt er ook niet in. Af en toe komt
een kitten (vooral Sindar en Silme) een tijdje lekker op schoot liggen.
Spelen doen ze vooral met hun tandjes en dat vind ik dan weer niet zo fijn,
maar de kittens zijn in elk geval allemaal lekker speels en zo hoort het.
14
maart 2021
Vandaag bereiken de kittens de
respectabele leeftijd van 5 weken. Ik heb het opgegeven om ze permanent in
de bench houden, dus af en toe loopt het stel door de kamer, op schoot,
probeert
de krabpaal, hangt in de gordijntjes van de bench, kortom het feest is
begonnen. Ik heb de kittens ook al gewogen. Allemaal boven de 600 gram.
Sindar is zelfs al 686 en daarmee nog steeds de grootste (of zwaarste) van
de vier. Deze zondag hebben ze mazzel: geen wormenkuurtje, dus hebben ze
vanmorgen al een bakje pap leeggeslobberd. Ook een blikje Almo Nature voor
kittens gaat er wel in. Ik moet de andere katten wel in de gaten houden. Ze
zijn allemaal heel lief voor de kleintjes maar vooral Sjakie doet nogal wild
en ik ben nog steeds niet vergeten dat Jessie (uit nestje 10) helemaal onder
de kleine wondjes zat omdat Kari van 13 weken het zo leuk vond om met Jessie
van 8 weken te spelen. Dikke pret hadden ze met elkaar, maar ik heb dat toen
toch maar subtiel gestopt. Hier kunnen de kittens lekker met elkaar
spelen en dat doen ze dan ook heel vaak. Nu worden hune eigenschappen ook
duidelijker. Sindar houdt van knuffelen, Stapper is een ondeugend koekiemonster, Silme is het meest avontuurlijk en Silima houdt vooral van
mijn sportschoenen. Zo zijn ze aan het spelen en een seconde later zijn ze
allemaal in een diepe slaap op de plek waar ze op dat moment aan het spelen
waren. Dit is zo aandoenlijk.
11
maart 2021
Sindar was vanavond niet gegroeid, maar blijven steken op 612 gram. Ik maak
me daar nu natuurlijk nog geen zorgen over, maar morgenochtend gelijk nog
maar even wegen. Alle 4 de kittens hebben namelijk een heel bakje pap samen
leeg geslobberd. Ik vind inmiddels ook hele kleine plasjes en minuscule
keuteltjes in beide kattenbakaken. Zowel in het kleine kittenbakje als in de
grote hoekbak van Silke. Dat gaat dus de goede kant op. Ook als ik een bakje
Hill's a/d met kattenmelk neerzet dan duurt het niet lang of de kleintjes
hebben het opgegeten. Als ik het deurtje van de bench openmaak om iets neer
te zetten dan springen de 4 kittens als kikkers over het randje. Ik kan ze
bijna niet meer in de bench houden. Binnenkort hoeft dat ook niet meer, want
zodra ze zindelijk zijn in de bench, dan mogen ze in de kamer rondlopen. Dan
leren ze meteen de andere ooms en tantes kennen. Sjakie is nu al bijna niet
bij de bench weg te slaan, dus dat wordt vast een groot feest.
9
maart 2021
Nog sterker: Ze eten allemaal vlees. Yeahhhh! Ik heb vanmorgen een klein
blikje Almo Nature Kip open gemaakt en ze vinden het heerlijk. Dit trouwens
in tegenstelling tot de graanvrije Animondo die ik gisteravond geprobeerd
heb. Dat wilde ze niet, maar gelukkig Silke wel. Nu zal ik toch een
kattenbakje moeten neerzetten, want Silke zal nu wel stoppen met het
schoonpoetsen van alle vieze billetjes en moet ik aan de bak.
8
maart 2021
Ik heb vanmorgen Stapper erop betrapt dat hij zelf water ging drinken en
Silima had wel zin in een paar brokjes.
Joepie. Kleine poesjes worden groot.
7
maart 2021
De 2 driekleurtjes blijven bij elkaar. Ze gaan samen naar Son verhuizen .
Zo leuk voor de meiden. Straks samen met 3 Perzen in Harlingen. De kittens
die groeien nog steeds geweldig. Ik hoop zo dat het tot 13 weken zo blijft.
De kittens zijn vanavond allemaal boven de 500 gram. Sindar is weer de grootste
met 550 gram. Het rijstebloem papje wordt nog steeds met veel smaak
opgeslobberd. Het wordt alleen wel steeds een vieze kliederpartij. Ik denk
dat de kittenbrokjes die ik in de bench heb gezet binnenkort ook aftrek
vinden bij de kleintjes. Nu is het nog alleen Silke die ze lekker vind (en
Kari natuurlijk, want die vind alles lekker). Gisteren werd er ook een grote
doos met nat kittenvoer door Zooplus gebracht. Ik geef de kittens bij
voorkeur allemaal verschillende soorten voer, zodat de nieuwe verzorgers
straks geen problemen krijgen als ze daar iets anders krijgen. Mijn enige
voorwaarde is, dat ze het lekker vinden, dus ik heb nu zakjes en
blikjes met kittenvoer van Animondo, Almo Natur, Royal Canin en IAM's.
Whiskas, Mein Beste en Felix had ik al in huis. Ik moet vanaf gisteren de
kittens in een afsluitbare transportkoffer stoppen om de kans te krijgen om
even de bench uit te zuigen, want ik kan ze niet meer in de bench houden. Ze
willen er xo graag uit, maar ik wil eerst dat ze zindelijk zijn in de bench
voordat ik het deurtje open kan laten staan. Ik moet dan ook nog een
oplossing vinden voor het voer van de kittens want Kari eet dat onmiddellijk
op als ze de kans krijgt en Kari mag het absoluut niet hebben omdat dan haar
haar bloedsuiker weer omhoog schiet. Misschien haal ik mijn kittenkrat wel
weer te voorschijn. Dit is een grote plastic box met een gat erin waar
alleen de kleintjes doorheen kunnen en Kari met haar dikke lijf absoluut
niet. De andere katten (behalve Silke waarschijnlijk) kunnen daar ook niet
door.
Vandaag wordt het een beroerde dag voor de kittens want ze krijgen hun eerste wormenkuurtje. Het stelt niet zoveel voor (allemaal een klein beetje wormenpasta in de bekkies) en dan is het leed weer geleden. Het is alleen wel jammer voor ze dat dit nu elke 2 weken gaat gebeuren zolang ze hier wonen.
3
maart 2021
Ik ben elke ochtend tussen 6 uur en half
7 al in de woonkamer, omdat ik Kari twee keer per dag insuline moet geven.
Vandaag heb ik van deze situatie gebruik gemaakt om de kittenkooi uit te
zuigen en het kistje te vervangen door een grote mand. Immer konden de
kittens er inmiddels wel uitklimmen, maar er niet meer terug. Silke was
het er eerst niet mee eens. Eén van de kittens maakte meteen misbruik van de
situatie door de hele bench te inspecteren en dat vond Silke duidelijk nog
niet de bedoeling. Ik heb daarna een Fulco-papje
gemaakt (Rijstebloem, koffiemelk en een beetje druivensuiker) en dit met de
achterkant van een lepeltje in de kleine bekkies van de kittens gestopt.
En wat denk je? Ze vonden het heerlijk. Waarschijnlijk moet ik nu ook een
eigen kattenbakje voor de kittens in de bench zetten, maar dat zie ik straks
wel.
Om 13.00 kwam Son uit Harlingen kennismaken met de
twee driekleurtjes. Gistermiddag werd het kennismaken van een andere
belangstellende definitief geannuleerd i.v.m. ziekte van haar kinderen, dus
er is in principe een kitten beschikbaar waar ik de volgende op de
wachtlijst op heb geattendeerd. Als die geen belangstelling hebben,
blijven de twee zusjes bij elkaar en verhuisd Silme ook naar Harlingen.
28
februari 2021
Vandaag zijn de kittens 3 weken oud. en het gaat tot nu toe fantastisch.
Gistermiddag heeft Richard kennisgemaakt met Stapper en die heeft zijn
definitieve gouden mandje gevonden. Dat snap ik ook wel, want het is een heel mooi
katertje met een lief snoetje. Straks komen Rowena en Mark hun toekomstige
huisgenoot bewonderen. Sindar is er ook helemaal klaar voor en ik ben
benieuwd of ze net zo enthousiast zijn als ik.
Rowena en Mark waren nog enthousiaster dan ik. De kleine Sindar gaat het heel goed krijgen. Ik ben er van overtuigd. Volgens mij wilden ze allevier de kittens meteen meenemen. Dat kan natuurlijk niet want ze zijn nog veel te klein. Rowena heeft in elk geval wel een paar hele mooie foto's gemaakt. Deze wil ik niemand onthouden.
26
februari 2021
Gelukkig zijn beide oogjes van Silme weer zo goed als normaal. Uit ervaring
weet ik dat het altijd weer over gaat en dat het niet zoveel voorstelt, maar
dit is toch veel fijner.
Morgenmiddag kom Richard kennismaken met
katertje Stapper. Ik ben benieuwd wat hij ervan vind. Ik vind het natuurlijk
het leukste katertje uit hete nest.
De kittens beginnen een beetje aandacht voor mij en voor elkaar te krijgen
en passen bijna niet meer in het kistje. Zodra het eentje lukt om eruit te
klimmen, dan ga ik de bench verbouwen. Dan vervang ik het kistje voor een
mandje en leg ik wat speelgoed neer. Een kattenbakje voor de kittens zet ik
er pas in als ze zelf gaan eten. Silke zal dan stoppen met het schoonlikken
van de billetjes van de kittens en dan leren ze heel snel om de kattenbak
te gebruiken. In elk geval vind ik deze leeftijd en de komende weken het
allerleukst.
23
februari 2021
Jasses, vanmorgen zat het andere oogje ook dicht. Ik heb het natuurlijk open
geweekt en er een druppeltje van de nieuwe zalf in laten vallen. Ook in het
andere oogje trouwens. Dit ga ik winnen. In de loop van de dag heb ik nog
een paar keer gedruppeld met de vitamine A en vanavond waren beide oogjes
weer open. Kijk maar een of je het op de foto nog kan zien. Verder is er
niet zoveel nieuws, behalve dat zondag Mark en Rowena komen kennismaken met
Sindar. Vandaag was trouwens Sindar niet meer de zwaarste. Silima heft het
gewonnen met 2 gram verschil. Silke is op de derde foto aan het vechten met
een bontje in de vorm van een slappe muis. Ik heb hem vorige week bijgevuld
met kattenkruid en hij is weer helemaal de moeite waard.
22
februari 2021
Ondanks dat haar oogje nog steeds min of meer open is, vertrouwde ik het
toch niet helemaal. Ik heb dus een afspraak bij de dierenarts gemaakt voor
de kleine Silme. Ik heb een warmhoudkussentje op standje 3 in een kitten
transportmandje gedaan, dus ze had het lekker warm onderweg. Ondanks dat
piepte ze de hele weg naar de dierenarts. Judith, de dierenarts zag gelijk
dat het oogje nog een beetje te rood was, dus gewapend met een ander soort
zalfje (Isathal) ging ik weer naar huis.
Natuurlijk ook heel wat euro's armer, maar daar ben ik inmiddels wel aan
gewend.
Ik zag meteen verschil. Silme keek meteen veel helderder uit haar oogjes.
Ondertussen gaat het met allemaal eigenlijk heel goed. Sindar is nog steeds
de zwaarste met 372 gram. En dat notabene nadat ze gisteren pas 2 weken oud
zijn geworden. Wat een kanjers.
21
februari 2021
Vandaag vieren Silke en ik dat de kittens 2
weken oud zijn. Geen gebak maar een lekker blikje Hills AD met een kuipje
kattenmelk, omdat dat zo lekker is. Het oogje van Silme gaat weer de goede
kant op (kijk maar op de 2de foto) en over de andere drie hoeft niemand zich
zorgen te maken. Die gaan als een speer. Ik heb vandaag het kistje voorzien
van een lekker kussentje. Ze komen nu wel wat dichter bij de rand, dus als
ze eruit klimmen dan haal ik dat er weer uit. Daar zijn ze nog een beetje te
klein voor. Op 27 februari komt Richard kennis smaken met Stapper, het rode
katertje en een paar dagen later komt Priscilla kijken voor één van de
schildpadpoesjes. Rowena en Son komen ook nog kennis maken, maar daar heb ik
nog geen concrete afspraak mee gemaakt. Dat komt vast één van de komende
dagen.
Hier alvast wat foto's van vandaag.
20
februari 2021
Vanmorgen was ik om 4 uur in de morgen al
wakker en ben even gaan kijken bij het plakoogje van Silme. Gelukkig zat
haar oogje niet dicht. Het was wel wat kleiner dan haar andere oogjes, maar
de zalf had dus zijn werk gedaan. Ik ben weer een paar uurtjes gaan slapen
tot de wekker van half 7, want dan is het tijd om Kari een spuitje met
insuline te geven.
Het gaat weer voorspoedig met
Silme. Ze weegt weer zo goed als evenveel als haar zusje, maar ik had ook
niet anders verwacht. Ik krijg allemaal lieve reacties op het onverwachte
overlijden van Ollie. Ik ben er ook wel vreselijk van geschrokken. Vandaag
kreeg ik ook al een brief van het crematorium in Nijmegen, dat Ollie
gisteren netjes is gecremeerd. Wat een toestand weer.
Gisteren heb ik de kittenkooi helemaal uitgezogen en het kistje vervangen
door een mandje. Dat laatste was niet zo'n goed idee. Binnen no-time lagen de
kittens overal in de bench en was Silke helemaal in paniek. I heb het kistje
dus maar weer teruggezet.
Nu gaat het met de kittens en Silke weer hartstikke goed. Ik heb weer een schema met
de gewichten opgenomen. Silme is nog wel de lichtste met 332 gram en
Sindar de zwaarste, Die weegt maar liefst 348 gram. Het is een heerlijk
stel.
19
februari 2021
Ik was vanmorgen om 9 uur al bij de dierenarts
om een tubetje oogzalf te halen. De kleine Silme had een plakoogje. Ik heb
het losgeweekt, schoongemaakt en er een druppeltje Ophtosan in laten vallen.
Ik weet uit ervaring dat het meestal na een paar dagen weer over is. Ik las
op internet dat zo'n ontsteking al in de baarmoeder kan beginnen. Ik heb
het in elk geval al heel vaak meegemaakt en maak me dus voorlopig ook ook geen zorgen.
Het irriteert haar natuurlijk wel, want Silme was vandaag voor het eerst
iets minder gegroeid dan haar broertje en zusjes. Enfin, dat haalt ze wel
weer in.
18
februari 2021
Het was gisteren een diep zwarte dag. De
laatste paar dagen was Ollie (vader van de kittens) een beetje ziek. Ollie
had hetzelfde gerochel afgelopen zomer ook al gehad en toen kon de
dierenarts niets raars vinden. Met een flesje Metacam was het rochelen dan
ook snel weer verdwenen. Deze week gaf ik hem dus ook elke dag een pipetje,
maar nu hielp het niet. Sterker nog, gisterenmiddag lag Ollie levenloos in
de kattenkamer. Wat was dat een vreselijke nare toestand en ik ben nog
steeds helemaal van slag. Ik heb wel meteen een afspraak gemaakt met een
dierencrematorium en ik heb Ollie gistermiddag naar Nijmegen gebracht. De
kittens hebben hier gelukkig allemaal geen weet van en groeien lekker door
Nog een paar grammetjes en dan zijn ze boven de 300 gram. Silke zorgt dus
heel goed voor het 4-tal. De assistente van de dierenarts had ook nog wat
alternatieven gevonden voor de Convalescence en die heb ik opgehaald. Bijna
30 euro armer ging ik met 2 flesjes vloeibare lekkernijen naar huis, maar
Silke trok haar neus er voor op. Toch maar Mother & BABYCAT extra bestellen,
want Virbac is dus niet lekker genoeg.
16
februari 2021
Vandaag heb ik contact gehad met alle
potentiële nieuwe blikopeners van de kittens. Natuurlijk stond het al snel
vast dat Sindar naar collega Rowena gaat, maar nu heb ik ook de lange lijst
met aanvragen behandeld en contacten gelegd.
Natuurlijk duurt het nog een paar weken voordat het allemaal definitief
wordt en duurt het tot begin mei voorfat de kittens gaan verhuizen, maar
toch . . .
De kittens groeien ondertussen lekker door.
15
februari 2021
We zijn weer over gegaan tot de orde van de
dag; Werken. Dat geeft de kittens mooi de gelegenheid om te groeien. Ze
wegen nu allemaal ergens tussen de 260 en 270 gram. Ik ben dik tevreden.
14
februari 2021
Vandaag op Valentijnsdag zijn de kitten een
week oud en hebben alle vier hun navelstrengetje verloren en hun oogjes
open. Ze zijn alle vier ook weer zo'n 15 gram gegroeid. Het gaat natuurlijk
niet om de gewichten, maar door de kittens te wegen, bewaak ik of ze genoeg
kunnen drinken bij Silke. Nou dat zit wel snor. Ze wegen tussen de 240 en
250 gram en deze gewichten zijn in deze 1ste week dus ruim verdubbeld. Ik
heb ook weer wat nieuwe foto's gemaakt. Als ze straks met elkaar gaan
spelen, dan worden de de foto's pas echt leuk.
13
februari 2021
Vandaag hebben Rowena en Mark besloten dat
het toch de zwart zilver gestreepte poes wordt. Sindar is dus definitief
voorzien van een nieuw toekomstig adresje en gaat in Friesland wonen bij Legolas
van Balingshoek uit nestje 12. Dit betekent dat ik nu ook contact met de overige
liefhebbers op mijn lijstje kan gaan opnemen. Spannend hoor. Vandaag vond ik
opnieuw een uitgedroogd navelstreng restje. Bij controle van de buikjes bleek
dat deze van Silme is. Alleen het mooie 4de kitten heeft nu nog een stukje
navelstreng aan haar buik hangen. De kittens zijn allemaal weer flink gegroeid.
Over een paar dagen zal ik weer een groeitabelletje laten zien. Ik houd dit
namelijk elke dag goed bij.
12
februari 2021
Deze dag ging zonder opzienbare dingen
voorbij. Ik heb in elk geval de bench uitgezogen en het kistje met de kittens
voorzien van een nieuw flanelletje. Alle kittens zijn weer ruim 10 gram gegroeid
(het rode katertje zelfs wat meer) en verder is er niet zoveel te melden,
behalve dat Silke steeds vaker naast het kistje gaat liggen of een rondje om als
ik de bench open doe.
11
februari 2021
Vandaag werden er 2 dozen van Royal Canin
gebracht. In de eerste doos zaten de 4 kittenpakketten die ik heb aangevraagd bij
Royal Canin en in het tweede doosje zaten 12 blikjes Mother & BABYCAT. Ik heb
het meteen uitgeprobeerd bij Silke en ik moet het eerlijk bekennen: Ze vond het
heerlijk. Nu nog even afwachten wat Royal Canin naar de dierenarts stuurt. Ik
kon namelijk zelf geen Recovery Liquid bestellen bij Royal Canin; dat moest via
de dierenarts, dus zij bellen mij als dat binnen is.
Straks gaan de kittens eerst weer even op de weegschaal en dat is altijd een
spannend moment. Ik heb in het verleden al zo vaak te maken gehad met een kitten
dat niet wilde groeien, dat dit voor mij echt wel een dingetje is. Ik denk
trouwens niet dat ik me bij deze kittens zorgen hoef te maken, want ze zien heel
levendig uit. De gewichten alle de kittens zitten tussen de 192 tot 202 en dat in maar 4
dagen.
Gisteravond vond ik al het uitgedroogde navelstrengetje van Sindar en nu zal het
wel niet lang meer duren voordat de oogjes open gaan en dan gaan op echte katten
lijken (nu zijn het net molletjes). Kijk maar eens.
10
februari 2021
Er is nog steeds niet zoveel nieuws. Silke
zorgt voorbeeldig voor haar kittens en dat is ook wel te zien op de weegschaal.
De kittens zitten nu al op een gewicht tussen 176 en 182 gram en dat in 3 dagen.
Vanmiddag heb ik Royal Canin gebeld. De meneer die ik aan de telefoon kreeg,
vertelde dat hij al heel wat boze telefoontjes had gehad, omdat ze geen
Convalescence meer maakte. Ik was ook een beetje pissig, want ik heb nog maar 1
zakje. Silke is een moeilijke eter en dan
van datgene ze het allerlekkerste vindt, stoppen ze de productie. Enfin ik krijg nu een paar blikjes
Mother and Babycat mousse
opgestuurd. Kijken of ze dat lekker vindt.
Natuurlijk heb ik ook weer een paar foto's gemaakt. Je kunt al een beetje
zien dat ze groter worden.
9
februari 2021
Er is niet zo veel te melden. De kittens
slapen, drinken, slapen, drinken, piepen een keertje en gaan dan weer slapen. Ik
heb ze natuurlijk wel even gewogen en op de foto gezet. Ze zijn allemaal weer
flink gegroeid. Ik ben vanmiddag even naar de diereenarts gereden om wat
speciaal voer de kopen om Silke te verwennen. Zij moet immers genoeg eten om de
kittens te kunnen zogen. Tot mijn grote schrik vertelde de dierenarts assistente
dat er geen Convalescence meer wordt gemaakt, dus ik ga morgen Royal Canin eens
even bellen, want dat is een tegenvaller. wel Hill's AD en alvast een wormenkuur
tube voor de kittens gekocht Heel wat armer ging weer naar huis.
8
februari 2021
De eerste nacht is voorbij voor de kittens in
de open lucht. Silke begint een beetje te wennen en als er geen andere katten in
de buurt zijn, dan durft ze zelfs al een stapje buiten de bench te zetten. Zodra
er een kat in de buurt komen, dan gaat ze snel weer bij haar kroost liggen. De
kittens zijn in elk geval allemaal tussen de 10 en twintig gram gegroeid. Ze eet
in elk geval weer goed. Ik heb een papje Convalescence gemaakt en dat slobbert
ze in één adem weg. Zo maar even nar de dierenarts om een paar zakjes erbij te
kopen. Dan moet ik wel eerst mijn auto onder de sneeuw uitgraven want er ligt
hier wel een halve meter. Brrrr. straks ga ik proberen of ik de kittens apart op
de foto kan zetten. Ik probeer dan ook te ontdekken of kitten 2 (Sindar) een
poesje of een katertje is. Dacht ik gisteren nog at het een katertje was, nu
neig ik naar een poesje. Dat zal voor Rowena en Mark misschien een
teleurstelling zijn, maar dit heb ik echt niet in de hand. Wordt vervolgd.
7
februari 2021
Na 4 doorwaakte nachten had ik vandaag echt
het gevoel dat er iets ging gebeuren. Het begon er zaterdagmiddag al mee, dat
Silke een vieze bruine plakkerige brei onder haar staart kreeg. Vliezen
gebroken?? Dat ken ik alleen als er nattigheid om de grond beland, dus dit was
wat anders. Silke woog in ieder geval al 4760 gram en bleef heel onrustig. Ik
dus ook. Nadat er zaterdagavond om 23 uur nog niets was gebeurd, ben ik in slaap
gevallen op de bank. Om kwart over één werd ik weer wakker en dat was maar goed
ook. Kitten 1 was net geboren. Een rood/wit katertje van 108 gram en Silke was
bezig de placenta op te smikkelen. Na een half uurtje begonnen de weeën opnieuw
en om 2.08 werd kitten 2 geboren. Zwart gestreept, misschien zilver maar dat zie
ik morgen wel, als alles droog is. Het gewicht van 122 gram is in elk geval
prima. Om 2.38 uur begonnen opnieuw weeën en om 2.40 uur kwam poesje 3 ter
wereld. Zwart met hier en daar wat rood. Ik moest helpen met de placenta voordat
ik haar kon wegen. Deze placenta heb ik ook maar weggegooid. 126 gram is natuurlijk ook geweldig
gewicht. Maar het was nog niet
klaar. Om 3.12 uur begonnen er opnieuw weeën en om 3.18 uur zag ik kitten 4. Een
zwart/rood met wit poesje van 120 gram. Silke heeft het weer fantastisch gedaan.
Ook deze placenta heb ik weggegooid. Ik kan nu geen kittens meer voelen in haar
buik, dus ik ga de bloederige bende opruimen en voor het eerst deze week in mijn
bedje slapen. Morgen meer nieuws.
Zo, de eerste dag van de kittens zit er bijna op. Silke is weer helemaal gewend aan haar nieuwe rol als moeder en ze doet het weer voorbeeldig, net als bij het eerste nestje.Ze begint onderdaad weer beter te eten, alsof ze weet dat ze nu moet zorgen dat de kittens voldoende moedermelk kunnen drinken. Ik kan trouwens nog steeds niet verklaren waardor Silke zo megazwaar was de laatste dagen. De kittens hebben natuurlijk mooie gewichten, maar samen is dat nog lang geen 1800 gram. Ik heb ook de namen inmiddels uitgezocht voor op de stamboom en dit is het geworden:
Volgorde |
Geslacht |
Kleur |
Naam |
1 |
kater |
rood wit |
Stapper |
2 |
poes of kater |
zwartzilver met wit gestreept |
Sindar |
3 |
poes |
zwart rood gestreept met weinig wit |
Silme |
4 |
poes |
zwart rood wit gestreept |
Silima |
Wil je weten wat deze
namen betekenen in de mythologie van Tolkien, kijk dan even op de
namenpagina. Daar heb ik de betekenissen opgenomen.
Collega Rowena met haar
partner Mark hebben al een huisgenoot uit Balingshoek (Legolas uit nestje 12) en wachten al meer dan een jaar op kittens van Silke en Ollie.
Zij
hebben hun voorkeur uitgesproken voor het zwartzilver kitten, mits dit een
katertje is, dus zodra ik de kans van Silke krijg om dit vast te stellen heeft
deze kanjer zijn toekomstig huisje al gevonden. Spannend hoor. Ik heb wel de
gelegenheid gehad om wat nieuwe foto's te maken.
31 januari 2021
Spannend, spannend, spannend. De kittens
mogen komen. Vandaag is het dag 61 vanaf het moment dat Silke bij Ollie is
geweest (dat is voor mij altijd de dag van de dekking).
Silke groeit nu zo'n 80 gram per dag en heeft inmiddels het respectabele gewicht
van 4470 gram bereikt en dat is best veel voor zo'n tengere poes. Silke is dan
ook de hele dag aan het eten. Meestal brokjes, maar als Kari twee keer per dag
haar insulinespuit met 80 gram uit het blikje graanvrij vlees krijgt, eet zij
ook haar portie mee. De Gourmet heeft inmiddels afgedaan. Nu is Silke altijd een
moeilijke eter geweest. Ik kan me nog goed herinneren dat ik rosbief kocht toen
ze hier net woonde, omdat ik me zorgen maakte. Bij haar eerste nestje verdwenen
deze zorgen, want toen was het voer niet aan te slepen. Alles ging naar binnen,
dus ik verwacht nu hetzelfde. Zo ziet ze er nu uit:
24 januari 2021
Het begint nu op te schieten. Nog 2
weekjes en dan moet het allemaal gaan gebeuren. Aan Silke zal het niet liggen.
Die eet elke dag haar brokjes en ik heb vandaag de kittenkooi gereed gemaakt
voor gebruik. Silke kan er dan af en toe alvast aan wennen, want tenslotte zal
dit vanaf volgende maand haar belangrijkste verblijfplaats worden. Op de
weegschaal was Silke zojuist 3970 gram en dat is bijna een kilo meer dan
gebruikelijk. Nog even en dan kan ik de kittens zien bewegen (Voelen kan ik ze
al). Op de foto van de bench ligt trouwens Sjakie (Ragnor van Balingshoek). Deze
mooie jongen stamt uit het vorige nestje van Silke en Olie
10 januari 2021
Natuurlijk is er niet zoveel te vertellen.
Ogenschijnlijk
gebeurt er niets. Dat is natuurlijk niet zo, want als we
in de buik van Silke zouden kunnen kijken, dan is daar hopelijk een grote
ontwikkeling gaande.
Aan Silke zal het niet liggen. Die eet als een bootwerker. Normaliter lust ze
bijna niets anders dan wat brokjes of een plakje rosbief, tegenwoordig gaan er
dagelijks minstens 2 zakjes Gourmet doorheen (Mevrouw eet liever geen Sheba :-) ).
Ze is dan ook al ruim 500 gram zwaarder geworden.
31 december 2020
Vandaag had ik om 9:30 uur een afspraak
met de dierenarts in de dependance in Doesburg om een echo te laten maken van
Silke. In Velp staat namelijk geen echoapparaat.
Hoewel ik er van overtuigd was, dat Silke drachtig is, vond ik het toch wel
fijn om het bevestigd te zien en meestal kan een dierenarts ook wel het aantal
kittens schatten.
De dierenarts zag 3 kloppende hartjes, maar mogelijk zijn er ook nog wel één of
meer kittens verstopt. Helaas had het echo apparaat niet de mogelijkheid om
foto's te printen van de plaatjes,
dus ik heb met mijn telefoon een foto gemaakt. Wat het uiteindelijk zal worden
zien we begin februari.
Inleiding
Vanaf 2 december 2020 hebben Ollie en Silke
een weekje in elkaars gezelschap doorgebracht. Ik wilde namelijk heel graag nog
een keer een nestje van de mooiste en de liefste katten die ik ken.
Tijdens de kerstdagen had ik al het vermoeden dat deze eerste poging succesvol
was. Niet alleen omdat Silke dikke en rode tepeltjes had, maar ook omdat ze
van een hele matige eter veranderde in een mateloze vreetzak.
Op 31 december 2020 heb ik een afspraak bij de dierenarts gemaakt
voor een echo om te checken of ik gelijk heb.
Hopelijk kan de dierenarts ook zien hoeveel kittens er mogelijk komen en krijg
ik een fotootje mee.
De eventuele poesjes die geboren worden kunnen zwart of schildpad zijn; de
katertjes kunnen rood of zwart zijn.
Daarnaast kunnen ze allemaal het zilver van Ollie en het wit van
Silke krijgen en een
vachtpatroon (gestreept of gevlekt) hebben. Dat wordt dus een grote verrassing.